ॐ भूर्भुवः स्वःतत्सवितुर्वरेण्यं । भर्गो देवस्य धीमहिधियो यो नः प्रचोदयात् ॥
ॐ गण गणपतये नमो नमः ||
´ÉÏ M×üwhÉç aÉÉåÌuÉÇS WûUå qÉÑUÉUå Wåû ! lÉÉjÉ lÉÉUÉrÉhÉ uÉÉxÉÑSåuÉÉrÉ |
!! द्वादशं ज्योतिर्लिङ्गानि (संस्कृत में) !!
सौराष्ट्रे सोमनाथं च श्रीशैले मल्लिकार्जुनम् |उज्जयिन्यां महाकालमोङ्कारममलेश्वरम् ||1||
परल्यां वैद्यनाथं च डाकिन्यां भीमशंकरम् | सेतुबन्धे तु रामेशं नागेशं दारुकावने ||२||
वाराणस्यां तु विश्वेशं त्रयम्बकं गौतमीतटे | हिमालये तु केदारम् घुश्मेशं च शिवालये ||३||
एतानि ज्योतिर्लिंगानि सायंप्रातः पठेन्नरः | सप्तजन्मकृतं पापं स्मरणेन विनश्यति ||4||
ॐ aÉÇ गणपतये नमः || ॐ श्री ह्री क्लीं ग्लौं गं गणपतये वर वरद सर्वजनं मे वशमानय स्वाहा
Á lÉqÉÉå WåûUÇoÉ! qÉSqÉÉåÌWûiÉ xÉÇMü¹É ÌlÉuÉÉUrÉ |
* ॐ सुमुखाय नमः ॐ एक दन्ताय नमः ॐ कपिलाय नमः ॐ गजकर्णकाय नमः
ॐ लम्बोदराय नमः ॐ विकटाय नमः ॐ विघ्नराजाय नमः ॐ गणाधिपाय नमः
ॐ धूम्रकेतवे नमः ॐ गणाध्यक्षाय नमः ॐ भालचन्द्राय नमः ॐ गजाननाय नमः
सुमुखश्चैकदन्तश्च कपिलो गजकर्णकः। लम्बोदरश्च विकटो विघ्ननाशो विनायकः॥
धूम्रकेतुर्गणाध्यक्षो भालचन्द्रो गजाननः। द्वादशैतानि नामानि यः पठेच्छृणुयादपि॥
विद्यारम्भे विवाहे च प्रवेशे निर्गमे तथा। संग्रामे संकटे चैव विघ्नस्तस्य न जायते॥
ॐ एकदंताय विद्महे, वक्रतुण्डाय धीमहि, तन्नो दंती प्रचोदयात्।।
'ॐ तत्पुरुषाय विदमहे,महादेवायधीमहितन्नो रुद्र:प्रचोदयात्।'
ऊँ नारायणाय विद्महे, वासुदेवाय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात्।
ॐ देव्यै ब्रह्मण्यै च विद्महे महाशक्त्यै च धीमहि तन्नो देवी प्रचोदयात् ।
ॐ सरस्वत्यै विद्महे। ब्रह्मपुत्र्यै धीमहि। तन्नो देवी प्रचोदयात्।
ॐ महालक्ष्म्यै च विद्महे विष्णु पत्न्यै च धीमही तन्नो लक्ष्मी: प्रचोदयात |
Á pÉÉxMüUÉrÉ ÌuÉ©Wåû,qÉWûÉkrÉÑÌiÉMüUÉrÉ kÉÏqÉÌWûiɳÉÉå AÉÌSirÉ: mÉëcÉÉåSrÉÉiÉç||
Á lÉqÉÈ xÉÑrÉÉïrÉ xÉWûx§É ÌMüUhÉÉrÉ ¾ûÏÇ xuÉÉWûÉ |
ऊँ श्रीं ह्रीं क्लीं अंजनीसुताय विद्महे वायुपुत्राय धीमहि तन्नो हनुमंत् प्रचोदयात्।
Á LåÇ ¾ûÏÇ YsÉÏÇ mÉUoÉëWûqÉWû mÉUqÉåµÉËU qÉqÉ xÉuÉï MüÉrÉï ÍxÉkkÉ MÑü MÑü ,AÉmÉÌ¨É ÌlÉuÉÉUrÉ ÌlÉuÉÉUrÉ
ÍzÉbÉëÇ kÉlÉ mÉëÉmiÉÏ MÑüÂÇ MÑüÂÇ xuÉÉWû |
ॐ श्रीं ह्रीं श्रीं कमले कमलालये प्रसीद प्रसीद श्रीं ह्रीं श्रीं ॐ महालक्ष्म्यै नम: |
निर्वाण षटकम्:
ॐ पुर्णमदं: पुर्णमिदं पुर्णात् पुरन्मुदच्यते | पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते ||
मनो बुद्ध्यहंकारचित्तानि नाहम् न च श्रोत्र जिह्वे न च घ्राण नेत्रे
न च व्योम भूमिर् न तेजो न वायु: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥१॥
न च व्योम भूमिर् न तेजो न वायु: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥१॥
न च प्राण संज्ञो न वै पञ्चवायु: न वा सप्तधातुर् न वा पञ्चकोश:
न वाक्पाणिपादौ न चोपस्थपायू चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥२॥
न वाक्पाणिपादौ न चोपस्थपायू चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥२॥
न मे द्वेष रागौ न मे लोभ मोहौ मदो नैव मे नैव मात्सर्य भाव:
न धर्मो न चार्थो न कामो ना मोक्ष: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥३॥
न धर्मो न चार्थो न कामो ना मोक्ष: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥३॥
न पुण्यं न पापं न सौख्यं न दु:खम् न मन्त्रो न तीर्थं न वेदा: न यज्ञा:
अहं भोजनं नैव भोज्यं न भोक्ता चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥४॥
अहं भोजनं नैव भोज्यं न भोक्ता चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥४॥
न मृत्युर् न शंका न मे जातिभेद: पिता नैव मे नैव माता न जन्म
न बन्धुर् न मित्रं गुरुर्नैव शिष्य: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥५॥
न बन्धुर् न मित्रं गुरुर्नैव शिष्य: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥५॥
अहं निर्विकल्पॊ निराकार रूपॊ विभुत्वाच्च सर्वत्र सर्वेन्द्रियाणाम्
न चासंगतं नैव मुक्तिर् न मेय: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥६॥
न चासंगतं नैव मुक्तिर् न मेय: चिदानन्द रूप: शिवोऽहम् शिवोऽहम् ॥६॥
वेदसार शिवस्तवः
पशुनां पतिं पाप नाशं परेशं गजेन्द्रस्य कृत्तिं वसानं वरेण्यम ।
जटाजूट मध्ये स्फुरग्दाग्ङवारिम महादेवमेकं स्मरामि स्मरारिम ॥1॥
महेशं सुरेशं सुरारार्तिनाशं विभुं विश्वनाथं विभूत्यङभूषणम ।
विरूपाक्षामिन्द्वर्कवन्हित्रिनेत्रं सदानन्मीहे प्रभुं पंचवक्त्रम ॥2॥
गिरीशं गणेशं गले नीलवर्णं गवेन्द्राधिरूढं गुणातीतरूपम ।
भवं भास्वरं भस्मना भषिताङं भवानीकलत्रं भजे पंचवक्त्रम ॥3॥
शिवांत शम्भो शशाङ्कार्थमौले महेशान शूलिन जटाजूटधारिन ।
त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूप प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूपं ॥4॥
परात्मानमेकं जगद्वीजमाद्यं निरीहं निराकारमोङ्कारवेद्यम ।
यतो जायते पाल्यते येन विश्वम तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वम ॥5॥
न भूमिर्नचापो न वद्विर्न वायुर्न चाकाशमास्ते न तन्द्रा न निद्रा ।
न ग्रीश्मो न शीतं न देशों न देषो न यस्यास्ति मुर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥6॥
अजं शश्वतं कारणं कारणानां शिवं केवलं भास्कं भासकानाम ।
तुरीयं तमः पारमाद्यंतहीनं प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनम ॥7॥
नमस्ते नमस्ते विभो विश्वमुर्ते नमस्ते नमस्ते चिदानन्दमूर्ते ।
नमस्ते नमस्ते तपोयोगम्य नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥8॥
प्रभो शूलपाणे विभो विश्वनाथ महादेव शम्भो महेश त्रिनेत्र ।
शिवांत शांत स्मरारे पुरारे त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गणयः ॥9॥
दीर्घायुष्यासाठीची प्रार्थना
ॐ भद्रं कर्णेभि: शृणुयाम देवा:। भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्रा:॥
स्थिरैरग्ङैस्तुष्टुवांसस्तनुभि:। व्यशेम देवहितं यदायु:॥
कल्याण होण्यासाठीची प्रार्थना
ॐ स्वस्ति न इंद्रो वृद्धश्रवा:। स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदा:॥
स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमि:। स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु॥
सरस्वतीची प्रार्थना
प्रणोदेवी सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती। धीनामवित्र्यवतु॥१॥
चोदयित्रि सूनृतानां चेतंती सुमतीनाम्। यज्ञं दधे सरस्वती॥२॥
महो अर्णः सरस्वती प्रचेतयति केतुना। धियो विश्वा विराजती॥३॥
आत्मउद्धारासाठीची प्रार्थना
असतो मा सत् गमय। तमसो मा ज्योतिर्गमय। मृत्योर्माsमृतं गमय।
ॐ शांति: शांति: शांति:॥
आ ब्रह्मन् ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चसी जायतामा राष्ट्रे राजन्यः
शूरऽइषव्योऽतिव्याधी महारथो जायतां दोग्ध्री धेनुर्वोढानड्वानाशुः सप्तिः
पुरन्धिर्योषा जिष्णू रथेष्ठाः सभेयो युवास्य यजमानस्य वीरो जायतां
निकामे निकामे नः पर्जन्यो वर्षतु फलवत्यो नऽओषधयः पच्यन्तां
योगक्षेमो नः कल्पताम्॥
समानी व आकूति: समाना ह्रदयानि व:।
समानमस्तु वो मनो यथा व: सुसहासति।।
ॐ सर्वेत्र सुखिनः सन्तु, सर्वे सन्तु निरामयाः,.
सर्वे भद्राणि पश्यन्तु, माँ कश्चिद् दुःख माप्नुयात,.
ॐ शांतिः, शांतिः, शांतिः |.
ॐ असतो माँ सद्गमय,. तमसो माँ ज्योतिर्गमय,.
मृत्योर्मा अमृतं गमय,.
ॐ शांतिः, शांतिः, शांतिः ...
श्रीकृष्णाष्टकम्
भजे व्रजैकमण्डनं समस्तपापखण्डनं स्वभक्त-चित्तरंजनं सदैव नन्दनन्दनम्।
सुपिच्छ-गुच्छ-मस्तकं सुनाद-वेणुहस्तकं ह्यनंग-रंगसागरं नमामि कृष्णनागरम्॥1॥
मनोजगर्वमोचनं विशाल-लोल-लोचनं विधूतगोपशोचनं नमामि पद्मलोचनम्।
करारविन्दभूधरं स्मितावलोकसुन्दरंमहेन्द्रमानदारणं नमामि कृष्णवारणम्॥2॥
कदम्बसूनुकुण्डलं सुचारु-गण्ड-मण्डलं व्रजांगनैकवल्लभं नमामि कृष्णदुर्लभम्।
यशोदया समोदया सगोपया सनन्दया युतं सुखैकदायकं नमामि गोपनायकम्॥3॥
सदैव पादपंकजं मदीयमानसे निजंदधानमुत्तमालकं नमामि नन्दबालकम्।
समस्त-दोष-शोषणं समस्तलोकपोषणं समस्तगोपमानस नमामि कृष्णलालसम्॥4॥
भुवो भरावतारकं भवाब्धिकर्णधारकं यशोमतीकिशोरकं नमामि दुग्धचोरकम्।
दृगन्तकान्तभंगिनं सदासदालसंगिनंदिने दिने नवं नवं नमामि नन्दसम्भवम्॥5॥
गुणाकरं सुखाकरं कृपाकरं कृपावरं सुरद्विषन्निकन्दनं नमामि गोपनन्दनम्।
नवीनगोपनागरं नवीनकेलिलम्पटं नमामि मेघसुन्दरं तडित्प्रभालसत्पटम्॥6॥
समस्तगोपनंदनं हृदम्बुजैकमोहनंनमामि कुंजमध्यगं प्रसन्नभानुशोभनम्।
निकामकामदायकं दृगन्तचारुसायकं रसालवेणुगायकं नमामि कुंजनायकम्।7॥
सुपिच्छ-गुच्छ-मस्तकं सुनाद-वेणुहस्तकं ह्यनंग-रंगसागरं नमामि कृष्णनागरम्॥1॥
मनोजगर्वमोचनं विशाल-लोल-लोचनं विधूतगोपशोचनं नमामि पद्मलोचनम्।
करारविन्दभूधरं स्मितावलोकसुन्दरंमहेन्द्रमानदारणं नमामि कृष्णवारणम्॥2॥
कदम्बसूनुकुण्डलं सुचारु-गण्ड-मण्डलं व्रजांगनैकवल्लभं नमामि कृष्णदुर्लभम्।
यशोदया समोदया सगोपया सनन्दया युतं सुखैकदायकं नमामि गोपनायकम्॥3॥
सदैव पादपंकजं मदीयमानसे निजंदधानमुत्तमालकं नमामि नन्दबालकम्।
समस्त-दोष-शोषणं समस्तलोकपोषणं समस्तगोपमानस नमामि कृष्णलालसम्॥4॥
भुवो भरावतारकं भवाब्धिकर्णधारकं यशोमतीकिशोरकं नमामि दुग्धचोरकम्।
दृगन्तकान्तभंगिनं सदासदालसंगिनंदिने दिने नवं नवं नमामि नन्दसम्भवम्॥5॥
गुणाकरं सुखाकरं कृपाकरं कृपावरं सुरद्विषन्निकन्दनं नमामि गोपनन्दनम्।
नवीनगोपनागरं नवीनकेलिलम्पटं नमामि मेघसुन्दरं तडित्प्रभालसत्पटम्॥6॥
समस्तगोपनंदनं हृदम्बुजैकमोहनंनमामि कुंजमध्यगं प्रसन्नभानुशोभनम्।
निकामकामदायकं दृगन्तचारुसायकं रसालवेणुगायकं नमामि कुंजनायकम्।7॥
विग्दध-गोपिकामनो-मनोज्ञ-तल्पशायिनं नमामि कुंजकानने प्रवृद्ध-वह्नि-पायिनम्।
यदा तदा यथा तथा तथैव कृष्णसत्कथामया सदैव गीयतां तथा कृपा विधीयताम्।
प्रमाणिकाष्टकद्वय जपत्यधीत्य यः पुमान् भवेत् स नन्द-नन्दने भवे भवे सुभक्तिमान्॥8॥
॥ इति श्रीमच्छंकराचार्यविरचितं कृष्णाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
यदा तदा यथा तथा तथैव कृष्णसत्कथामया सदैव गीयतां तथा कृपा विधीयताम्।
प्रमाणिकाष्टकद्वय जपत्यधीत्य यः पुमान् भवेत् स नन्द-नन्दने भवे भवे सुभक्तिमान्॥8॥
॥ इति श्रीमच्छंकराचार्यविरचितं कृष्णाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
भवानी अष्टकम
न तातो न माता न बन्धुर्न दाता न पुत्रो न पुत्री न भृत्यो न भर्ता।
न जाया न विद्या न वृत्तिर्ममैव गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥१॥
भवाब्धावपारे महादुःखभीरुः पपात प्रकामी प्रलोभी प्रमत्तः।
कुसंसारपाशप्रबद्धः सदाहं गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥२॥
न जानामि दानं न च ध्यानयोगं न जानामि तन्त्रं न च स्तोत्रमन्त्रम्।
न जानामि पूजां न च न्यासयोगम् गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥३॥
न जानामि पुण्यं न जानामि तीर्थं न जानामि मुक्तिं लयं वा कदाचित्।
न जानामि भक्तिं व्रतं वापि मातर्गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥४॥
कुकर्मी कुसङ्गी कुबुद्धिः कुदासः कुलाचारहीनः कदाचारलीनः।
कुदृष्टिः कुवाक्यप्रबन्धः सदाहम् गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥५॥
प्रजेशं रमेशं महेशं सुरेशं दिनेशं निशीथेश्वरं वा कदाचित्।
न जानामि चान्यत् सदाहं शरण्ये गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥६॥
विवादे विषादे प्रमादे प्रवासे जले चानले पर्वते शत्रुमध्ये।
अरण्ये शरण्ये सदा मां प्रपाहि गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥७॥
अनाथो दरिद्रो जरारोगयुक्तो महाक्षीणदीनः सदा जाड्यवक्त्रः।
विपत्तौ प्रविष्टः प्रणष्टः सदाहम् गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि॥८॥
वेदसार शिवस्तव स्तोत्रम ।
(छंकराचार्य विरचितो)
पशूनां पतिं पापनाशं परेशं गजेन्द्रस्य कृत्तिं वसानं वरेण्यम ।
जटाजूटमध्ये स्फुरद्गाङ्गवारिं महादेवमेकं स्मरामि स्मरारिम ॥१॥
महेशं सुरेशं सुरारातिनाशं विभुं विश्वनाथं विभूत्यङ्गभूषम ।
विरूपाक्षमिन्द्वर्कवह्निं त्रिनेत्रं सदानन्दमीडे प्रभुं पञ्चवक्त्रम ॥२॥
गिरीशं गणेशं गले नीलवर्णं गवेन्द्राधिरूढं गुणातीतरूपम ।
भवं भास्वरं भस्मना भूषिताङ्गं भवानीकळत्रं भजे पञ्चवक्त्रम ॥३॥
शिवाकान्त शंभो शशाङ्कार्धमौले महेशान शूलिन जटाजूटधारिन ।
त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूप प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूप ॥४॥
परात्मानमेकं जगद्बीजमाद्यं निरीहं निराकारमोङ्कारवेद्यम ।
यतो जायते पाल्यते येन विश्वं तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वम ॥५॥
न भूमिर्न चापो न वह्निर्न वायुर्न चाकाशमास्ते न तन्द्रा न निद्रा ।
न ग्रीष्मो न शीतं न देशो न वेषो न यस्यास्ति मूर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥६॥
अजं शाश्वतं कारणं कारणानां शिवं केवलं भासकं भासकानाम ।
तुरीयं तमः पारमाद्यन्तहीनं प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनम ॥७॥
नमस्ते नमस्ते विभो विश्वमूर्ते नमस्ते नमस्ते चिदानन्दमूर्ते !
नमस्ते नमस्ते तपोयोगगम्य नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥८॥
प्रभो शूलपाणे विभो विश्वनाथ महादेव शंभो महेश त्रिनेत्र ।
शिवाकान्त शान्त स्मरारे पुरारे त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गण्यः ॥९॥
शंभो महेश करुणामय शूलपाणे गौरीपते पशुपते पशुपाशनाशिन ।
काशीपते करुणया जगदेतदेकस्त्वं हंसि पासि विदधासि महेश्वरोऽसि ॥१०॥
त्वत्तो जगद्भवति देव भव स्मरारे त्वय्येव तिष्ठति जगनमृड विश्वनाथ ।
त्वय्येव गच्छति लयं जगदेतदीश लिङ्गात्मकं हर चराचरविश्वरूपिन ॥११॥
इति श्रीमच्छंकराचार्यविरचितो वेदसारशिवस्तवः संपूर्णः ॥
मंगल मूरति मारुती नंदन
मंगल मूरति मारुती नंदन सकल अमंगल मूल निकंदन | मंगल मूरति…
पवन तनय संतन हितकारी हृदय विराजत अवध बिहारी | मंगल मूरति…
मात पिता गुरु गणपत शारद शिवा समेत शभु सुक नारद | मंगल मूरति…
चरण बंदी बिनवौ सब काहू देहु राम पद नेह निबाहू | मंगल मूरति…
पवन तनय संतन हितकारी हृदय विराजत अवध बिहारी | मंगल मूरति…
मात पिता गुरु गणपत शारद शिवा समेत शभु सुक नारद | मंगल मूरति…
चरण बंदी बिनवौ सब काहू देहु राम पद नेह निबाहू | मंगल मूरति…
ॐ ऐं सरस्वत्यै नमः
ॐ क्लीं कालिकायै नमः
ॐ ऐं ह्रीं क्लीं चामुण्डायै विच्चे।
ॐ दुं दुर्गायै नमः
ॐ ह्रीं नमः
सप्तश्लोकी दुर्गास्तोत्रम्
शिव उवाच–
देवी त्वं भक्तसुलभे सर्वकार्यविधायिनी। कलौ हि कार्यसिद्ध्यर्थमुपायं त्रूहि यत्नतः ।।
देव्युवाच–
देव्युवाच–
श्रृणु देव प्रवक्ष्यामि कलौ सर्वेष्टसाधनम्। मया तवैव स्नेहेनाप्यम्बास्तुतिः प्रकाश्यते ।।
ॐ अस्य श्री दुर्गा सप्तश्लोकी स्तोत्र मंत्रस्यनारायण ऋषि: अनुष्टुप् छ्न्द:श्री महाकाली
महालक्ष्मी महासरस्वत्यो देवता: श्री दुर्गा प्रीत्यर्थे सप्तश्लोकी दुर्गा पाठे विनियोग: ।
ॐ ज्ञानिनामपि चेतांसि देवी भगवती हि साबलादाकृष्य मोहाय महामाया प्रयच्छति ।।१।।
दुर्गे स्मृता हरसिभीतिमशेष जन्तो:स्वस्थै: स्मृता मति मतीव शुभां ददासि
दारिद्र्य दु:ख भय हारिणि का त्वदन्यासर्वोपकार करणाय सदार्द्र चित्ता ।।२।।
दारिद्र्य दु:ख भय हारिणि का त्वदन्यासर्वोपकार करणाय सदार्द्र चित्ता ।।२।।
सर्व मङ्गल माङ्गल्ये शिवे सर्वार्थ साधिकेशरण्ये त्र्यम्बके गौरी नारायणि नमोऽस्तुते ।।३।।
शरणागत दीनार्त परित्राण परायणेसर्वस्यार्ति हरे देवि नारायणि नमोऽस्तुते ।।४।।
सर्वस्वरूपे सर्वेशे सर्व शक्ति समन्वितेभयेभ्यस्त्राहि नो देवि दुर्गे देवि नमोऽस्तुते ।।५।।
रोगान शेषा नपहंसि तुष्टारुष्टा तु कामान् सकलान भीष्टान् ।
त्वामाश्रितानां न विपन् नराणांत्वामाश्रिता ह्या श्रयतां प्रयान्ति ।।६।।
त्वामाश्रितानां न विपन् नराणांत्वामाश्रिता ह्या श्रयतां प्रयान्ति ।।६।।
सर्वा बाधा प्रशमनं त्रैलोक्यस्याखिलेश्वरिएकमेव त्वया कार्यमस्मद् वैरि विनाशनं ।।७।।
।। इति सप्तश्लोकी दुर्गास्तोत्र सम्पूर्णा ।।
S¨ÉɧÉrÉå qÉWûÉÌuÉkrÉÉ qÉÇ§É È ¾ûÏÇ aÉÉæUÏ ÂSì SrÉÏiÉå rÉÉåaÉåµÉËU WÒÇû ÄTüOû xuÉÉWûÉ
pÉaÉuÉiÉÏ xiÉÑÌiÉ (uÉÍzɸ)
eÉrÉ SåÌuÉ qÉWûÉSåÌuÉ pÉ£üÉlÉÑaÉëWûhÉMüÉËUÍhÉ| eÉrÉ xÉuÉï xÉÑUÉUÉkrÉå eÉrÉÉlÉliÉÉaÉÑhÉÉsÉrÉå||
lÉqÉÉã lÉqÉxiÉå SåuÉåÍzÉ zÉUhÉÉaÉiÉuÉixÉsrÉå| eÉrÉ SÒaÉãï SÒÈZÉ WÇûÌ§É SÒ¹ SæirÉ ÌlÉwÉÑÍkÉÌlÉ||
pÉÌ£ü aÉqrÉå qÉWûÉqÉÉrÉålÉqÉxiÉÑ eÉaÉSÎqoÉMåü| xÉÇxÉÉU xÉÉaÉUÉåiÉÉU mÉÉåiÉÏpÉÔimÉSÉqoÉÑ eÉå||
oÉë¼ÉåSrÉÉåQûÌmÉ ÌuÉoÉÑkÉÉxÉiuÉirÉÉSÉoÉÑeÉ xÉåuÉrÉÉ|ÌuɵÉxÉaÉïÎxjÉÌiÉsÉrÉ mÉëpÉÔiuÉÇ xÉqÉuÉÉmiÉÑrÉÈ||
mÉëxÉ³É pÉuÉ SåuÉåÍzÉ cÉiÉÑïuÉïaÉï mÉëSÉÌrÉÌlÉ|MüxÉiuÉÉÇ xiÉÉåiÉÑÇ ¤ÉqÉÉå SåÌuÉ MåüuÉsÉÇ mÉëhÉiÉÉåQûxqrÉWûqÉ ||
श्री महालक्ष्मी अष्टकम
Í´É aÉhÉåzÉÉrÉ lÉqÉÈ || ClSì EuÉÉcÉ|
नमस्तेस्तु महामाये श्री पीठे सुर पूजिते! शंख चक्र गदा हस्ते महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
नमस्तेतु गरुदारुढै कोलासुर भयंकरी! सर्वपाप हरे देवी महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
सर्वज्ञे सर्व वरदे सर्व दुष्ट भयंकरी! सर्वदुख हरे देवी महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
सिद्धि बुद्धि प्रदे देवी भक्ति मुक्ति प्रदायनी! मंत्र मुर्ते सदा देवी महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
आध्यंतरहीते देवी आद्य शक्ति महेश्वरी! योगजे योग सम्भुते महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
स्थूल सुक्ष्मे महारोद्रे महाशक्ति महोदरे! महापाप हरे देवी महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
पद्मासन स्थिते देवी परब्रह्म स्वरूपिणी! परमेशी जगत माता महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
श्वेताम्भर धरे देवी नानालन्कार भुषिते! जगत स्थिते जगंमाते महालक्ष्मी नमोस्तुते!!
महालक्ष्मी अष्टक स्तोत्रं य: पठेत भक्तिमान्नर:!
सर्वसिद्धि मवाप्नोती राज्यम् प्राप्नोति सर्वदा!!
एक कालम पठेनित्यम महापापविनाशनम!
द्विकालम य: पठेनित्यम धनधान्यम समन्वित:!!
त्रिकालम य: पठेनित्यम महाशत्रुविनाषम!
महालक्ष्मी भवेनित्यम प्रसंनाम वरदाम शुभाम!!
SåÌuÉxiÉÑÌiÉ:
lÉqÉÉå lÉqÉxiÉå SåuÉåÍzÉ eÉaÉliMüÉUhÉå | zÉÇZÉcÉ¢üaÉSÉWûxiÉå lÉÉUrÉhɾûSÉÍ´ÉiÉå||
uÉåSqÉÔiÉåï eÉaÉlqÉÉiÉÈ MüÉUhÉ xjÉlÉÃmÉÑhÉÏ | uÉåS§ÉrÉÉmÉëqÉÉhÉ¥Éå xÉuÉïSåuÉlÉÑiÉå ÍzÉuÉå ||
qÉWåûµÉËU qÉWûÉpÉÉaÉå qÉWûÉqÉÉrÉå qÉWûÉåSrÉå | qÉWûÉSåuÉ ÌmÉërÉÉuÉÉxÉå qÉWûÉSåuÉ ÌmÉërÉÇMüËU ||
aÉÉåmÉålSìxrÉ ÌmÉërÉåeÉrÉå¸å qÉWûÉlÉqÉWûÉåixÉuÉå | qÉWûÉqÉÉUÏ pÉrÉWûUå lÉqÉÉåSåuÉÉÌS mÉÔÎeÉiÉå ||
xÉuÉïqÉaÉsÉqÉÉÇaÉsrÉå ÍzÉuÉåxÉuÉÉïjÉåï xÉÉÍkÉMåü | zÉUhrÉå §rÉÇoÉMåü aÉÉæËU lÉÉUÉrÉÍhÉ lÉqÉxiÉÑiÉå ||
rÉiɶcÉSå rÉrÉÉ ÌuɵÉqÉÉåiÉÇ mÉëÉåiÉÇcÉ xÉuÉïSÉ | cÉæiÉlrÉqÉåuÉ qÉɱÇiÉUÌWûiÉå iÉåeÉxÉÉÇ ÌlÉÍkÉqÉç ||
oÉë¼ÉrÉSϤÉhÉÉixÉuÉï MüUÉåÌiÉcÉWûËUÈ xÉSÉ | mÉÉsrÉirÉÌiÉ ÌuɵÉåzÉÈ xÉÇWûiÉÉï rÉSlÉÑaÉëWûÉiÉç ||
qÉkÉÑMüÉæOÒûpÉxÉÇpÉÔiÉpÉrÉÉiÉïÈ mÉ©xÉÇpÉuÉÈ | rÉxrÉÉÈ xiÉuÉålÉ qÉÑqÉÑcÉå bÉÉåUSæirÉpÉuÉÉÇoÉÑkÉåÈ ||
iuÉÇ ¾ûÏÇÈ MüÐÌiÉïÈ xqÉ×ÌiÉÈ ¢üÉÇÌiÉÈ MüqÉsÉÉÌaÉËUeÉÉxÉiÉÏ |
SɤÉÉrÉhÉÏ uÉåSaÉpÉÉï oÉÑkkÉÏSɧÉÏ xÉSÉApÉrÉÉ ||
xiÉÉåwrÉå iuÉÉÇcÉ lÉqÉxrÉÉÍqÉ mÉÔeÉrÉÉÍqÉcÉ | krÉÉrÉÍqÉpÉÉuÉrÉå uÉϤÉå´ÉÉåÇwrÉå SåÌuÉ mÉëxÉÏSqÉå||
oÉë¼ÉuÉåSÌlÉÍkÉÈ M×üwhÉÉå sɤqrÉÉuÉÉxÉÈ mÉÔUÇSUÈ | ̧ÉsÉÉåMüÉÍkÉmÉÌiÉÈ mÉÉzÉÏ rÉÉSÇxÉÉÇmÉÌiɨÉqÉÈ||
MÑüoÉåUÉåÌlÉÍkÉlÉÉjÉÉå ApÉÔ±qÉÉå eÉÉiÉÈ mÉUåiÉUÉOíû |lÉæHiÉÉå UZzÉxÉÇ lÉÉjÉÈ xÉÉåqÉÉåeÉiÉÉå½mÉÉåqÉrÉ ||
̧ÉsÉÉåMüuÉDZÉå sÉÉåMåüÍzÉ qÉWûÉqÉÉaÉsrÉ ÂÌmÉÍhÉ | lÉqÉxiÉÑxÉxiÉÑ mÉÔlÉpÉÔïrÉÉå eÉlqÉÉiÉlqÉÉåï lÉqÉÈ ||
AÇoÉÉ xiÉÑÌiÉ(SåuÉÉÈ)
lÉqÉÈ ÍzÉuÉÉrÉæ MüsrÉÉhrÉæ zÉÉÇirÉæ mÉѹrÉæ lÉqÉÉålÉqÉÈ |pÉaÉuÉirÉæ lÉqÉÉå SåurÉæ ÂSìÉhrÉæ xÉiÉiÉÇ lÉqÉ ||
MüÉsÉUɧrÉæ iÉjÉÅoÉÉrÉæ ClSìhrÉæ iÉå lÉqÉÉålÉqÉÈ |ÍxÉkkÉrÉæ oÉÑkkÉrÉæ iÉjÉ uÉ×kkÉrÉæ uÉæwhÉurÉæ iÉå lÉqÉÉålÉqÉÈ||
mÉ×ÍjÉurÉÉÇ rÉÉ ÎxiÉiÉÉ mÉ×jurÉÉlÉ ¥ÉÉiÉÉ mÉ×ÍjÉuÉÏÇcÉrÉÉ |AÇiÉÈ ÎxjÉiÉÉ rÉqÉrÉÌiÉ uÉÇSå iÉÉqÉϵÉUÏ mÉUqÉç ||
qÉÉrÉÉrÉÉÇ rÉÉ ÎxjÉiÉÉ ¥ÉÉiÉ qÉÉrÉÉrÉÉlÉ cÉ iÉÉqÉeÉÉqÉç |AÇiÉÈ ÎxjÉiÉ mÉëåUrÉÌiÉ mÉëåUÌrȨ́ÉÇ lÉÑqÉÈ ÍzÉuÉÉqÉç ||
MüsrÉÉhÉÇ MÑüÂpÉÉå qÉÉiÉx§ÉÌWûlÉÈ zɧÉÑiÉÉÌmÉiÉÉlÉç|eÉÌWû mÉÉmÉÇ ½ÉËU iuÉ iÉåeÉxÉÉxuÉå qÉÉåÌWûiÉqÉç ||
ZÉsÉÇ qÉÉrÉÉÌuÉlÉÇ bÉÉåUÇ x§ÉÏuÉÇSrÉÇ uÉUSÌmÉïiÉqÉç |SÒÈZÉSÇ xÉuÉïSåuÉÉlÉÉ lÉÉlÉÉÂmÉkÉUÇ zÉPûqÉç ||
iuÉqÉåMüqÉç xÉuÉï SåuÉÉlÉÉÇ zÉUhÉÇ pÉ£ü uÉixÉsÉå |mÉÏÌQûiÉÉlSÉlÉuÉålÉɱ §ÉÉÌWÇû SåÌuÉ lÉqÉÉÅxiÉÑiÉå ||
ÍzÉuÉ xiÉÑÌiÉ (uÉÍzɸ)
lÉqÉÉå lÉqÉÈ ÍzÉuÉÉrÉxiÉÑ zÉÇMüUÉrÉ MümmÉÌSïlÉå | ÌaÉËUeÉÉSSÉïÇaÉSåWûÉrÉ lÉqÉxiÉå cÉÇSìqÉÉæsÉÉrÉå ||
qÉ×QûÉrÉ xÉÑZÉSɧÉå iÉå lÉqÉÈ MæüsÉÉxÉuÉÉÍxÉlÉå | ÌlÉsÉMÇüPûÉrÉ pÉ£üÉlÉÉÇ pÉÌ£ü qÉÑÌ£ü mÉëSÉÌrÉlÉå ||
ÍzÉuÉÉrÉ ÍzÉuÉÂmÉÉrÉ mÉëmɳÉpÉrÉ WûÉËUhÉå | lÉqÉÉå uÉ×wÉpÉuÉWûÉrÉ zÉUhrÉÉrÉ mÉUiqÉlÉå ||
oÉë¼ ÌuÉwhuÉÏzÉÂmÉÉrÉ xÉaÉïÎxiÉÌiÉsÉrÉåwÉcÉ | lÉqÉÉå SåuÉÉÍkÉSåuÉÉrÉ uÉUSÉrÉ mÉUÉzrÉå ||
rÉ¥ÉÂmÉÉrÉ rÉeÉÇiÉÉÇ ÄTüsÉSɧÉå lÉqÉÉå lÉqÉÈ | aÉÇaÉÉkÉUÉrÉ xÉÔrÉåïlSÒ ÍzÉÎZÉlÉå§ÉÉrÉ iÉå lÉqÉÈ ||
त्रिदलं त्रिगुणाकारं त्रिनेत्रं त्रयायुधम। त्रिजन्म पापसंहारं मेकबिल्वं शिवार्पणम।।
भयानां भयं भीषणं भीषणानाम्, गतिः प्राणिनां पावनं पावनानाम्।
महोच्चैः पदानां नियन्तृ त्वमेकं, परेषां परं रक्षणं रक्षणानाम्।।
महोच्चैः पदानां नियन्तृ त्वमेकं, परेषां परं रक्षणं रक्षणानाम्।।
ॐ गुह्याति-गुह्य गोप्ता त्वं गृहणास्मत् कृतं जपम्.|
सिद्धिर्भवतु मे देव, त्वत् प्रासादान्महेश्वर॥
मृत्युंजय महारुद्र त्राहिमाम शरणागतम।
जन्म मृत्यु जरा व्याधि पिडीतम कर्म बंधनै:।।
॥ महामृत्युञ्जयस्तोत्रम् ॥
श्रीगणेशाय नमः ।
ॐ अस्य श्रीमहामृत्युञ्जयस्तोत्रमन्त्रस्य श्री मार्कण्डेय ऋषिः,
अनुष्टुप्छन्दः, श्रीमृत्युञ्जयो देवता, गौरी शक्तिः,
मम सर्वारिष्टसमस्तमृत्युशान्त्यर्थं सकलैश्वर्यप्राप्त्यर्थं
जपे विनोयोगः ।
ध्यानम्
चन्द्रार्काग्निविलोचनं स्मितमुखं पद्मद्वयान्तस्थितं
मुद्रापाशमृगाक्षसत्रविलसत्पाणिं हिमांशुप्रभम् ।
कोटीन्दुप्रगलत्सुधाप्लुततमुं हारादिभूषोज्ज्वलं
कान्तं विश्वविमोहनं पशुपतिं मृत्युञ्जयं भावयेत् ॥
रुद्रं पशुपतिं स्थाणुं नीलकण्ठमुमापतिम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १॥
नीलकण्ठं कालमूर्त्तिं कालज्ञं कालनाशनम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ २॥
नीलकण्ठं विरूपाक्षं निर्मलं निलयप्रदम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ३॥
वामदेवं महादेवं लोकनाथं जगद्गुरुम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ४॥
देवदेवं जगन्नाथं देवेशं वृषभध्वजम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ५॥
त्र्यक्षं चतुर्भुजं शान्तं जटामकुटधारिणम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ६॥
भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं नागाभरणभूषितम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ७॥
अनन्तमव्ययं शान्तं अक्षमालाधरं हरम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ८॥
आनन्दं परमं नित्यं कैवल्यपददायिनम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ९॥
अर्द्धनारीश्वरं देवं पार्वतीप्राणनायकम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १०॥
प्रलयस्थितिकर्त्तारमादिकर्त्तारमीश्वरम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ११॥
व्योमकेशं विरूपाक्षं चन्द्रार्द्धकृतशेखरम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १२॥
गङ्गाधरं शशिधरं शङ्करं शूलपाणिनम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १३॥
Variation
गङ्गाधरं महादेवं सर्वाभरणभूषितम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ ६॥
अनाथः परमानन्तं कैवल्यपदगामिनि । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १४॥
स्वर्गापवर्गदातारं सृष्टिस्थित्यन्तकारणम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १५॥
कल्पायुर्द्देहि मे पुण्यं यावदायुररोगताम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १६॥
शिवेशानां महादेवं वामदेवं सदाशिवम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १७॥
उत्पत्तिस्थितिसंहारकर्तारमीश्वरं गुरुम् । नमामि शिरसा देवं किं नो मृत्युः करिष्यति ॥ १८॥
फलश्रुति
मार्कण्डेयकृतं स्तोत्रं यः पठेच्छिवसन्निधौ । तस्य मृत्युभयं नास्ति नाग्निचौरभयं क्वचित् ॥ १९॥
शतावर्त्तं प्रकर्तव्यं संकटे कष्टनाशनम् । शुचिर्भूत्वा पथेत्स्तोत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ २०॥
मृत्युञ्जय महादेव त्राहि मां शरणागतम् । जन्ममृत्युजरारोगैः पीडितं कर्मबन्धनैः ॥ २१॥
तावकस्त्वद्गतः प्राणस्त्वच्चित्तोऽहं सदा मृड ।इति विज्ञाप्य देवेशं त्र्यम्बकाख्यमनुं जपेत् ॥२३॥
नमः शिवाय साम्बाय हरये परमात्मने । प्रणतक्लेशनाशाय योगिनां पतये नमः ॥ २४॥
शताङ्गायुर्मन्त्रः । ॐ ह्रीं श्रीं ह्रीं ह्रैं ह्रः
हन हन दह दह पच पच गृहाण गृहाण मारय मारय मर्दय मर्दय महामहाभैरव भैरवरूपेण
धुनय धुनय कम्पय कम्पय विघ्नय विघ्नय विश्वेश्वर क्षोभय क्षोभय कटुकटु मोहय मोहय
हुं फट्स्वाहा इति मन्त्रमात्रेण समाभीष्टो भवति ॥
॥ इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे मार्कण्डेयकृत महामृत्युञ्जयस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
ऊॅ हौं जूं सः। ऊॅ भूः भुवः स्वः ऊॅ त्रयम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम्।
उव्र्वारूकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात्।।ऊॅ स्वः भुवः भूः ऊॅ। ऊॅ सः जूं हौं।
उव्र्वारूकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात्।।ऊॅ स्वः भुवः भूः ऊॅ। ऊॅ सः जूं हौं।
***** Á lÉqÉÉå WûlÉÑqÉliÉ uÉÏUpÉÉåeÉlÉ mÉÑuÉÉ sÉQÒû ZÉÏU AÉoÉÉsÉ oÉë¼cÉÉUÏ eÉqÉMüÉiÉUÏ
ZÉÇQûMüÉUÏ QûÉUÏzÉÇMüÉ QûÉClÉ pÉÔiÉmÉëåiÉ ÌlÉuÉÉUhÉMüÉUÏ kÉqÉï kÉÔËUlÉ mÉuÉlÉ MÑüqÉÉU
MÑüsÉÏzÉ xÉqÉÉlÉ oÉeÉë zÉUÏU iÉåUå MüÉåmÉxÉåmÉU AmÉMüÉUÏ pÉÑiÉmÉëåiÉ mÉÏzÉÉcÉ qÉÉUÏ
SÉqÉUÏ oÉæiÉÉsÉ oÉëWûqÉUɤÉxÉlÉ MüÐ NûÉiÉÏ ÄTüOåû eÉWûÉÇuÉÏU oÉeÉUÇaÉÏ
QûOæû xÉirÉxÉÇbÉ aÉÑÂMüÐ uÉÉcÉÉ xÉirÉ SÉåWûÉDuÉÏU AÇeÉlÉÏ MÑüqÉÉUMüÐ .****
ॐ श्रीं ह्रीं क्रीं क्रों ॐ घंटाकर्ण महावीर लक्ष्मी पूरय पूरय सुख सौभाग्य
करू करू स्वाहा ||
ॐ ह्रीं श्रीं घंटाकर्ण। नमोस्तुते ठः ठः ठः स्वाहा।।
mÉÇcÉhÉqÉÉåMüÉU qÉǧÉ:
णमो अरहंताणं, णमो सिद्धाणं, णमो आइरियाणं, णमो उवज्झायाणं,
णमो लोए सव्व साहूणं !एसोपंचणमोयारो, सव्वपावप्पणासणो मंगलाणं
च सव्वेसिं, पढ़मं होइ मंगलं !!
WûÉåqÉ hÉqÉÉå AËUWûliÉÉÇhÉ hÉqÉÉå WûÉÇ WûÏÇ WÒÇû WûÉæÇ WûÈ AmÉëÌiÉcÉ¢åü ÄTüOû ÌuÉcÉ¢üÉrÉ xuÉÉWûÉ
WûÉåqÉ hÉqÉÉå AÍxÉ AWûÉåqÉxÉÉ ÌWÇû ÌWÇû xuÉÉWûÉ ||1|| WûÉåqÉ hÉqÉÉå AËUWÇûiÉÉhÉÇ
hÉqÉÉã ÎeÉhÉÇ WûÉÇ||2|| hÉqÉÉå mÉUç qÉÉåÌWûÎeÉhÉÉhÉÇ WûÉÇ ||3||hÉqÉÉå xÉkuÉÉ
ÌWûÎeÉhÉÉhÉÇ WûÉÇ ||4|| hÉqÉÉã AhÉÇiÉÉå ÌWûÎeÉhÉÉhÉÇ ||5|| hÉqÉÉå MÑüOèMüoÉÑkkÉÏhÉÇ ||6||
hÉqÉÉå oÉÏeÉoÉÑkkÉÏhÉ||7|| hÉqÉÉåmÉSÉhÉÑÇAÉUÏhÉÇ mÉSÈ ||8|| hÉqÉÉå xÉÇÍqÉ³É xÉÉårÉÉhÉ ||9||
hÉqÉÉå mɨÉårÉrÉÑkkÉÉhÉÇ ||10|| hÉqÉÉå WûÉåqÉç xÉrÉÇ oÉÑkkÉÉhÉÇ ||11|| hÉqÉÉå oÉÉåÌWûoÉÑkkÉÉhÉÇ
A³ÉaÉ×WûÏlÉå ´É×iÉå LMü xÉÇbÉÉå pÉuÉÌiÉ ||12|| hÉqÉÉå E³ÉÑqÉChÉÇ ||13||
hÉqÉÉå ÌuÉuMüsÉqÉChÉÇ oÉWÒû´ÉÑiÉiuÉqÉç ||14|| hÉqÉÉå SxÉmÉÑuuÉÉåhÉÇ ||15||
hÉqÉÉå cÉEE SxÉ mÉ×uÉÏhÉï||16|| hÉqÉÉå CPèOûaÉÌlÉÍqÉiÉMÑüxÉsÉÉhÉÇ||17||
ÌuÉMüuuÉhÉç ËUÎkS mɨÉÉhÉÇ||18||
ËUήÍxÉή qÉǧÉ: (21uÉÉU)
WûÉåqÉ lÉqÉÉå pÉaÉuÉiÉå ´ÉÏ mÉɵÉïlÉÉjÉ ¾ûÏÇ kÉUpÉålSì mÉkqÉÉuÉiÉÏ xÉÌWûlÉÉqÉ A–åûpÉ–ãû
zÉSìÉÇlÉxiÉpÉrÉ SÒ¹ÉÇlxÉÇpÉrÉ xiÉÇpÉrÉ xuÉÉWûÉ ||
eÉælÉ aÉÉrɧÉÏ:
WûÉåqÉ pÉÔ pÉÔïuÉ xuÉÈ A D AÍxÉ AÉ ExÉÉxÉprÉaÉ SzÉïlÉ ¥ÉÉlÉ cÉÉËU§É kÉÉUMåü prÉÉå lÉqÉÈ
(1.25sÉÉ 21ÌS)
SåuÉSzÉïlÉ: WûÉåqÉ lÉqÉÉå AËUWûliÉÉhÉÇ ArÉÌQûrÉÉhÉÉhÉÇ SzÉhÉkÉUhÉÇ ÌuÉrÉSNû AÉåqÉÉhÉÇ Lå xuÉWûÉ|
· AÉÆ ¾ûÏÆ ´ÉÏÆ AWðû lÉÍqÉEhÉ mÉÉxÉ ÌuÉxÉWûU uÉxÉWû ÎeÉhÉ ÄTÑüÍsÉÇaÉ ¾ûÏÆ ´ÉÏÆ AWðû lÉqÉÈ
· AÉÆ ¾ûÏÆ YsÉÏÇ ´ÉÏÆ AWðû A ÍxÉAÉFxÉÉ lÉqÉÈ
· AÉÆ ¾ûÏÆ AÉÆYsÉÏÆ ´ÉÏ mÉ©ÉuÉiÉÏ SåurÉæ lÉqÉÈ
· AÉÆ ´ÉÏÆ ¾ûÏÆ AÉÆYsÉÏÆ ´ÉÏ qÉsÉÉsɤqrÉæ SåurÉæ lÉqÉÈ
· AÉÆ ¾ûÏÆ AÉÆYsÉÏÆ ´ÉÏÆ xÉUxuÉiÉÏ SåuÉÏprÉÉå lÉqÉÈ
· mÉ©mÉëpÉ ÎeÉlÉålSìxrÉ,lÉqÉÉåŠÉUåhÉ pÉÉxMüU | zÉÉÇÌiÉ iÉÑÌ¹Ç cÉ mÉÑÌ¹Ç cÉ, U¤ÉÉMü eÉrÉÍ´ÉrÉqÉç ||
· cÉlSì mÉëpÉ ÎeÉlÉålSìxrÉ , lÉÉqlÉÉ iÉÉUaÉhÉÉÍkÉmÉÈ | mÉëxɳÉÉå pÉuÉ zÉÉÇÌiÉ cÉ ,U¤ÉÉMü eÉrÉÍ´ÉrÉqÉç ||
· xÉuÉïSÉ uÉÉxÉÑmÉÔerÉxrÉ , lÉqlÉÉ zÉÉÇÌiÉ eÉÎr´ÉrÉqÉç | U¤ÉÉÇ Mü kÉUÉxÉÑlÉÉå! AzÉÑpÉÉåÅÌmÉ zÉÑpÉÉã pÉuÉ ||
· ÌuÉqÉsÉÉlÉliÉkÉqÉïUÉ: zÉÉÇÌiÉÈ MÑüjÉÑlÉïÍpÉxiÉjÉÉ | qÉWûÉuÉÏU¶É iɳÉÉqɳÉÉ zÉÑpÉÉåpÉuÉ xÉSÉ oÉÑkÉ ||
· GwÉpÉÉÎeÉiÉ xÉÑmÉɵÉï¶ÉÉÍpÉlÉlSlÉzÉÏiÉsÉÉæ| xÉÑqÉÌiÉÈ xÉÇpÉuÉÈ xuÉÉqÉÏ, ´ÉårÉÉxɶÉÎeÉlÉÉåiÉqÉÉÈ ||
· LiÉiÉÏjÉïM×üiÉÉ lÉÉqlÉÉ ,mÉÔerÉÉ cÉ zÉÑpÉÉå pÉuÉÈ | zÉÉÇÌiÉ iÉÑÌ¹Ç cÉ mÉÑÌ¹Ç cÉ MÑü SåuÉaÉhÉÉÍcÉïiÉÈ ||
· mÉÑwmÉSliÉ ÎeÉlÉÉålSìxrÉ lÉÉqlÉÉ SæirÉaÉhÉÉÍcÉïiÉ | mÉëxɳÉÉå pÉuÉ zÉÉÇÌiÉ cÉ ,U¤ÉÉMü eÉrÉÍ´ÉrÉqÉç ||
· ´ÉÏ xÉÑuÉëiÉ ÎeÉlÉålSìxrÉ , lÉÉqlÉÉ xÉÔrÉÉïÇaÉxÉqpÉuÉ | mÉëxɳÉÉå pÉuÉ zÉÉÇÌiÉ cÉ ,U¤ÉÉMü eÉrÉÍ´ÉrÉqÉç ||
· ´ÉÏ lÉåÍqÉlÉÉjÉ iÉÏjÉåïzÉ! lÉÉqlÉÉ iuÉÇ ÍxÉÌWûMüÉxÉÑiÉ! mÉëxɳÉÉå pÉuÉ zÉÉÇÌiÉ cÉ ,U¤ÉÉMü eÉrÉÍ´ÉrÉqÉç ||
· UÉWûÉåÈ xÉmiÉqÉUÉÍzÉxjÉÈ MüÉUhÉåSìzrÉiÉåqoÉUå | ´ÉÏqÉÎssÉmÉɵÉïrÉÉålÉÉïqlÉÉ, MåüiÉÉå zÉÉÇÌiÉÇ´ÉÏrÉÇ MÑüÂÇ ||
WûlÉÑqÉÉlÉ cÉÉsÉÏxÉÉ
॥दोहा॥
श्रीगुरु चरन सरोज रज निज मनु मुकुरु सुधारि।
बरनउँ रघुबर बिमल जसु जो दायकु फल चारि॥
बुद्धिहीन तनु जानिके सुमिरौं पवन-कुमार ।
बल बुधि बिद्या देहु मोहिं हरहु कलेस बिकार ॥
॥चौपाई॥
जय हनुमान ज्ञान गुन सागर । जय कपीस तिहुँ लोक उजागर ॥१॥
राम दूत अतुलित बल धामा । अञ्जनि-पुत्र पवनसुत नामा ॥२॥
महाबीर बिक्रम बजरङ्गी । कुमति निवार सुमति के सङ्गी ॥३॥
कञ्चन बरन बिराज सुबेसा । कानन कुण्डल कुञ्चित केसा ॥४॥
हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै । काँधे मूँज जनेउ साजै ॥५॥
सङ्कर सुवन केसरीनन्दन । तेज प्रताप महा जग बन्दन ॥६॥
बिद्यावान गुनी अति चातुर । राम काज करिबे को आतुर ॥७॥
प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया । राम लखन सीता मन बसिया ॥८॥
सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा । बिकट रूप धरि लङ्क जरावा ॥९॥
भीम रूप धरि असुर सँहारे । रामचन्द्र के काज सँवारे ॥१०॥
लाय सञ्जीवन लखन जियाये । श्रीरघुबीर हरषि उर लाये ॥११॥
रघुपति कीह्नी बहुत बड़ाई । तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई ॥१२॥
सहस बदन तुह्मारो जस गावैं । अस कहि श्रीपति कण्ठ लगावैं ॥१३॥
सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा । नारद सारद सहित अहीसा ॥१४॥
जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते । कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते ॥१५॥
तुम उपकार सुग्रीवहिं कीह्ना । राम मिलाय राज पद दीह्ना ॥१६॥
तुह्मरो मन्त्र बिभीषन माना । लङ्केस्वर भए सब जग जाना ॥१७॥
जुग सहस्र जोजन पर भानु । लील्यो ताहि मधुर फल जानू ॥१८॥
प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं । जलधि लाँघि गये अचरज नाहीं ॥१९॥
दुर्गम काज जगत के जेते । सुगम अनुग्रह तुह्मरे तेते ॥२०॥
राम दुआरे तुम रखवारे । होत न आज्ञा बिनु पैसारे ॥२१॥
सब सुख लहै तुह्मारी सरना । तुम रच्छक काहू को डर ना ॥२२॥
आपन तेज सह्मारो आपै । तीनों लोक हाँक तें काँपै ॥२३॥
भूत पिसाच निकट नहिं आवै । महाबीर जब नाम सुनावै ॥२४॥
नासै रोग हरै सब पीरा । जपत निरन्तर हनुमत बीरा ॥२५॥
सङ्कट तें हनुमान छुड़ावै । मन क्रम बचन ध्यान जो लावै ॥२६॥
सब पर राम तपस्वी राजा । तिन के काज सकल तुम साजा ॥२७॥
और मनोरथ जो कोई लावै । सोई अमित जीवन फल पावै ॥२८॥
चारों जुग परताप तुह्मारा । है परसिद्ध जगत उजियारा ॥२९॥
साधु सन्त के तुम रखवारे । असुर निकन्दन राम दुलारे ॥३०॥
अष्टसिद्धि नौ निधि के दाता । अस बर दीन जानकी माता ॥३१॥
राम रसायन तुह्मरे पासा । सदा रहो रघुपति के दासा ॥३२॥
तुह्मरे भजन राम को पावै । जनम जनम के दुख बिसरावै ॥३३॥
अन्त काल रघुबर पुर जाई । जहाँ जन्म हरिभक्त कहाई ॥३४॥
और देवता चित्त न धरई । हनुमत सेइ सर्ब सुख करई ॥३५॥
सङ्कट कटै मिटै सब पीरा । जो सुमिरै हनुमत बलबीरा ॥३६॥
जय जय जय हनुमान गोसाईं । कृपा करहु गुरुदेव की नाईं ॥३७॥
जो सत बार पाठ कर कोई । छूटहि बन्दि महा सुख होई ॥३८॥
जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा । होय सिद्धि साखी गौरीसा ॥३९॥
तुलसीदास सदा हरि चेरा । कीजै नाथ हृदय महँ डेरा ॥४०॥
॥दोहा॥
पवनतनय सङ्कट हरन मङ्गल मूरति रूप ।
राम लखन सीता सहित हृदय बसहु सुर भूप ॥
II नवग्रह स्तोत्र II
अथ नवग्रह स्तोत्र II श्री गणेशाय नमः II
जपाकुसुम संकाशं काश्यपेयं महदद्युतिम् I तमोरिंसर्वपापघ्नं प्रणतोSस्मि दिवाकरम् II १ II
दधिशंखतुषाराभं क्षीरोदार्णव संभवम् I नमामि शशिनं सोमं शंभोर्मुकुट भूषणम् II २ II
धरणीगर्भ संभूतं विद्युत्कांति समप्रभम् I कुमारं शक्तिहस्तं तं मंगलं प्रणाम्यहम् II ३ II
प्रियंगुकलिकाश्यामं रुपेणाप्रतिमं बुधम् I सौम्यं सौम्यगुणोपेतं तं बुधं प्रणमाम्यहम् II ४ II
देवानांच ऋषीनांच गुरुं कांचन सन्निभम् I बुद्धिभूतं त्रिलोकेशं तं नमामि बृहस्पतिम् II ५ II
हिमकुंद मृणालाभं दैत्यानां परमं गुरुम् I सर्वशास्त्र प्रवक्तारं भार्गवं प्रणमाम्यहम् II ६ II
नीलांजन समाभासं रविपुत्रं यमाग्रजम् I छायामार्तंड संभूतं तं नमामि शनैश्चरम् II ७ II
अर्धकायं महावीर्यं चंद्रादित्य विमर्दनम् I सिंहिकागर्भसंभूतं तं राहुं प्रणमाम्यहम् II ८ II
पलाशपुष्पसंकाशं तारकाग्रह मस्तकम् I रौद्रंरौद्रात्मकं घोरं तं केतुं प्रणमाम्यहम् II ९ II
इति श्रीव्यासमुखोग्दीतम् यः पठेत् सुसमाहितः I
दिवा वा यदि वा रात्रौ विघ्न शांतिर्भविष्यति II १० II
नरनारी नृपाणांच भवेत् दुःस्वप्ननाशनम् I ऐश्वर्यमतुलं तेषां आरोग्यं पुष्टिवर्धनम् II ११ II
ग्रहनक्षत्रजाः पीडास्तस्कराग्निसमुभ्दवाः I ता सर्वाःप्रशमं यान्ति व्यासोब्रुते न संशयः II १२ II
II इति श्रीव्यास विरचितम् आदित्यादी नवग्रह स्तोत्रं संपूर्णं II
´ÉÏ UÉqÉuÉÇSlÉÉ
sÉÉåMüÉÍpÉUÉqÉÇ UhÉUÇaÉkÉÏUÇ UÉÎeÉuÉlÉå§ÉÇ UbÉÑuÉÇlÉÉjÉqÉ |
MüÂhÉÉMüUÇiÉÇ ´ÉÏUÉqÉcÉÇSì zÉUhÉÇ mÉëmɱå||
qÉlÉÉåeÉuÉÇ qÉÉÂiÉ iÉÑsrÉuÉåaÉÇ ÎeÉiÉåÎlSìrÉ oÉÑÎkkÉqÉÉiÉ uÉËU¹qÉ |
uÉÉiÉÉiqÉeÉÇ uÉÉlÉUrÉÑjÉ qÉÑZrÉÇ ´ÉÏ UÉqÉSÕiÉ zÉUhÉåÇ mÉëmɱå||
UÉeÉÏuÉlÉrÉlÉ kÉUå kÉlÉÑxÉÉrÉMü | pÉ£ü ÌuÉmÉÌ¨É pÉÇeÉlÉ xÉÑZÉSÉrÉMü ||
qÉÇaÉsÉpÉuÉlÉ AqÉÇaÉsÉ WûÉUÏ | SìuÉE xÉÉå SzÉUjÉ AeÉÏU ÌoÉWûÉËU||
eÉlÉMü xÉÑiÉ eÉaÉeÉlÉlÉÏ eÉÉlÉMüÐ | AÌiÉwÉrÉ ÌmÉërÉ MüÂlÉÉÌlÉkÉÉlÉMüÐ||
iÉÉMåü eÉÑaÉ mÉS MüqÉsÉç qÉlÉÉuÉE | eÉÉxÉÑ M×ümÉÉ ÌlÉUqÉsÉ qÉÌiÉ mÉÉuÉE||
qÉWûÉÌuÉU ÌoÉlÉuÉE WûlÉÑqÉÉlÉÉ | UÉqÉ eÉÉxÉÑ eÉxÉ AÉmÉ oÉZÉlÉÉ||
xÉÉå. mÉëuÉlÉE mÉuÉlMÑüqÉÉU ZÉsÉoÉlÉ mÉÉuÉMü arÉÉlÉkÉlÉ |
eÉxÉÑ ¾ûSrÉ AaÉÉUç oÉxÉÌWÇû UÉqÉzÉU cÉÉmÉkÉU||
xÉÉå. MÑÇüS ClSÒ xÉqÉ SåÌWû EqÉÉ UqÉlÉç MüÃlÉÉArÉlÉ |
eÉÉWûÏÌSlÉç mÉUç lÉåWèû MüUE M×ümÉÉ qÉSïlÉ qrÉlÉ||
ÍxÉrÉUÉqÉqÉrÉ xÉoÉ eÉaÉ eÉÉlÉÏ | MüUE mÉëhÉÉqÉ eÉÉåËU eÉÑaÉ mÉÉlÉÏ||
ÌuÉwlÉÔ :lÉqÉÉåÅxiuÉÇlÉiÉÉrÉ ,xÉWûx§ÉqÉÔiÉïrÉå,xÉWûx§É mÉÉSÍzÉÍzÉUÉåÂoÉÉWûuÉå |
xÉWûx§ÉlÉÉqlÉå mÉÑÂwÉÉrÉ zÉɵÉiÉå xÉWûx§ÉMüÉåOûÏ rÉÑaÉ kÉÉËUhÉå lÉqÉÈ||
WûlÉÑqÉÉlÉç qÉÇ§É AÉÌlɹ U¤ÉÉ:
qÉMïüOãûzÉ qÉWûÉåixÉÉWû xÉuÉïzÉÉåMü ÌuÉlÉÉzÉlÉç | zɧÉÔ lÉ xÉÇWûÉU qÉÉÇ U¤É Í´ÉrÉÇ ²mÉqÉåmÉëpÉÉå||
AÇeÉlÉÏlÉ qÉïxÉÇpÉÔiÉ MüÌmÉlSì xÉÍcÉuÉÉå¨ÉqÉç | UÉqÉÌmÉërÉ lÉqÉxiÉÑprÉÇ WûlÉÑqÉÉlÉ U¤É xÉuÉïSÉ ||
xÉuÉï AÉmÉÌ¨É ÌlÉuÉÉUhÉ:
ॐ आपदामप हर्तारम दातारं सर्व सम्पदाम ,.
लोकाभिरामं श्री रामं भूयो भूयो नामाम्यहम !
pÉÉarÉ uÉ×ÎkkÉ:
WûlÉÑqÉÉlÉ xÉuÉïkÉqÉï¥É xÉuÉïMürÉï ÌuÉkÉÉrÉMü | AMüxqÉÉSaÉiÉÉåurÉiÉÇlÉÉzÉrÉÉÇzÉÑ lÉqÉÉåxiÉÑiÉå ||
CÎcNûiÉ qÉlÉÉåMüÉqÉlÉÉ (qÉlaÉsÉç-7-108)
ॐ ऐं ह्रीं श्रीं नमो भगवते हनुमते मम कार्येषु ज्वल ज्वल
प्रज्वल प्रज्वल असाध्यं साधय साधय मां रक्ष रक्ष
सर्वदुष्टेभ्यो हुं फट् स्वाहा।"
AqÉÉåbÉ WûlÉÑqÉÉlÉ qÉl§É(11000-SåuÉzÉrÉlÉÏ- SåuÉEPûÏ)
ऊँ नमो हनुमते रुद्रावताराय देवदानवयक्षराक्षस भूतप्रेत
पिशाचडाकिनीशाकिनीदुष्टग्रहबन्धनाय रामदूताय स्वाहा।
॥वैभव प्रदाता श्री सूक्त॥
॥ अथ श्री सूक्तम् ॥ श्रीगणेशाय नम: ॥ अथ श्रीमहालक्ष्म्यै नम: ॥
हिरण्यवर्णामिति पंचदशर्चस्य सूक्तस्य आनंदकर्दमचिल्की तेंदिरासुता ऋषय: ॥
श्रीरग्निश्वेत्युभे देवते ॥ आद्यास्तिस्रोऽनुष्टुभ: ॥ चतुर्थी बृहती ॥
पंचमीषष्ठ्यौ त्रिष्टुभौ ॥ ततोऽष्टावनुष्टुभ: ॥ अंत्या प्रस्तारपंक्ति: ॥
जपे विनोयोग: ॥ ॥ श्रीसूक्तप्रारंभ: ॥
हरिः ॐ हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ।
हरिः ॐ हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ।
चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।
यस्यां हिरण्यं विन्देयं गामश्वं पुरुषानहम् ॥२॥
अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ।
श्रियं देवीमुपह्वये श्रीर्मा देवी जुषताम् ॥३॥
कां सोस्मितां हिरण्यप्राकारामार्द्रां ज्वलन्तीं तृप्तां तर्पयन्तीम् ।
पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥४॥
प्रभासां यशसा लोके देवजुष्टामुदाराम् ।
पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽलक्ष्मीर्मे नश्यतां त्वां वृणे ॥५॥
आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पतिस्तव वृक्षोऽथ बिल्वः ।
तस्य फलानि तपसानुदन्तु मायान्तरायाश्च बाह्या अलक्ष्मीः ॥६॥
उपैतु मां देवसखः कीर्तिश्च मणिना सह ।
प्रादुर्भूतोऽस्मि राष्ट्रेऽस्मिन् कीर्तिमृद्धिं ददातु मे ॥७॥
क्षुत्पिपासामलां ज्येष्ठामलक्ष्मीं नाशयाम्यहम् ।
अभूतिमसमृद्धिं च सर्वां निर्णुद गृहात् ॥८॥
गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ।
ईश्वरींग् सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥९॥
मनसः काममाकूतिं वाचः सत्यमशीमहि ।
पशूनां रूपमन्नस्य मयि श्रीः श्रयतां यशः ॥१०॥
कर्दमेन प्रजाभूता सम्भव कर्दम ।
श्रियं वासय मे कुले मातरं पद्ममालिनीम् ॥११॥
आपः सृजन्तु स्निग्धानि चिक्लीत वस गृहे ।
नि च देवी मातरं श्रियं वासय कुले ॥१२॥
आर्द्रां पुष्करिणीं पुष्टिं पिङ्गलां पद्ममालिनीम् ।
चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१३॥
आर्द्रां यः करिणीं यष्टिं सुवर्णां हेममालिनीम् ।
सूर्यां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१४॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।
यस्यां हिरण्यं प्रभूतं गावो दास्योऽश्वान् विन्देयं पूरुषानहम् ॥१५॥
यः शुचिः प्रयतो भूत्वा जुहुयादाज्यमन्वहम् ।
सूक्तं पञ्चदशर्चं च श्रीकामः सततं जपेत् ॥१६॥
पद्मानने पद्म ऊरु पद्माक्षी पद्मासम्भवे ।
त्वं मां भजस्व पद्माक्षी येन सौख्यं लभाम्यहम् ॥१७॥
अश्वदायि गोदायि धनदायि महाधने ।
धनं मे जुषताम् देवी सर्वकामांश्च देहि मे ॥१८॥
पुत्रपौत्र धनं धान्यं हस्त्यश्वादिगवे रथम् ।
प्रजानां भवसि माता आयुष्मन्तं करोतु माम् ॥१९॥
धनमग्निर्धनं वायुर्धनं सूर्यो धनं वसुः ।
धनमिन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणं धनमश्नुते ॥२०॥
वैनतेय सोमं पिब सोमं पिबतु वृत्रहा ।
सोमं धनस्य सोमिनो मह्यं ददातु ॥२१॥
न क्रोधो न च मात्सर्य न लोभो नाशुभा मतिः ।
भवन्ति कृतपुण्यानां भक्तानां श्रीसूक्तं जपेत्सदा ॥२२॥
वर्षन्तु ते विभावरि दिवो अभ्रस्य विद्युतः ।
रोहन्तु सर्वबीजान्यव ब्रह्म द्विषो जहि ॥२३॥
पद्मप्रिये पद्म पद्महस्ते पद्मालये पद्मदलायताक्षि ।
विश्वप्रिये विष्णु मनोऽनुकूले त्वत्पादपद्मं मयि सन्निधत्स्व ॥२४॥
या सा पद्मासनस्था विपुलकटितटी पद्मपत्रायताक्षी ।
गम्भीरा वर्तनाभिः स्तनभर नमिता शुभ्र वस्त्रोत्तरीया ॥२५॥
लक्ष्मीर्दिव्यैर्गजेन्द्रैर्मणिगणखचितैस्स्नापिता हेमकुम्भैः ।
नित्यं सा पद्महस्ता मम वसतु गृहे सर्वमाङ्गल्ययुक्ता ॥२६॥
लक्ष्मीं क्षीरसमुद्र राजतनयां श्रीरङ्गधामेश्वरीम् ।
दासीभूतसमस्त देव वनितां लोकैक दीपांकुराम् ॥२७॥
श्रीमन्मन्दकटाक्षलब्ध विभव ब्रह्मेन्द्रगङ्गाधराम् ।
त्वां त्रैलोक्य कुटुम्बिनीं सरसिजां वन्दे मुकुन्दप्रियाम् ॥२८॥
सिद्धलक्ष्मीर्मोक्षलक्ष्मीर्जयलक्ष्मीस्सरस्वती ।
श्रीलक्ष्मीर्वरलक्ष्मीश्च प्रसन्ना मम सर्वदा ॥२९॥
वरांकुशौ पाशमभीतिमुद्रां करैर्वहन्तीं कमलासनस्थाम् ।
बालार्क कोटि प्रतिभां त्रिणेत्रां भजेहमाद्यां जगदीस्वरीं त्वाम् ॥३०॥
सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये शिवे सर्वार्थ साधिके ।
शरण्ये त्र्यम्बके देवि नारायणि नमोऽस्तु ते ॥३१॥
सरसिजनिलये सरोजहस्ते धवलतरांशुक गन्धमाल्यशोभे ।
भगवति हरिवल्लभे मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥३२॥
विष्णुपत्नीं क्षमां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् ।
विष्णोः प्रियसखीं देवीं नमाम्यच्युतवल्लभाम् ॥३३॥
महालक्ष्मी च विद्महे विष्णुपत्नीं च धीमहि ।
तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥३४॥
श्रीवर्चस्यमायुष्यमारोग्यमाविधात् पवमानं महियते ।
धनं धान्यं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं दीर्घमायुः ॥३५॥
ऋणरोगादिदारिद्र्यपापक्षुदपमृत्यवः ।
भयशोकमनस्तापा नश्यन्तु मम सर्वदा ॥३६॥
य एवं वेद ॐ महादेव्यै च विष्णुपत्नीं च धीमहि ।
तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात् ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥३७॥
कुबेर त्वं धनाधीश गृहे ते कमला स्थिता ।
तां देवी प्रेषया त्वं शू यद्-गृहे ते नमो नमः ।।
LåÇ ¾ûÏÇ ´ÉÏÇ erÉå¸ÉsÉΤqÉ xuÉrÉÇpÉÔuÉå ¾ûÏÇ erÉå¸ÉrÉæ lÉqÉÈ|
Á L ̾û ÎYsÉqÉ ´ÉÏ xÉuÉåïµÉUÉrÉ qÉWûÉmÉÑÂwÉÉrÉ xÉuÉåïmÉÉmÉWûUÉrÉ iÉå lÉqÉÈ | xuÉÉWûÉ |

